Een ‘goguette’ is een feestelijk gebruik waarbij een groep mensen – meestal mannen – samenkomt om te zingen rond een feestmaal.
De eerste zanggenootschappen van die aard ontstonden eeuwen geleden, en kenden hun bloei in de 18e en 19e eeuw, met als pionier de Société du Caveau, opgericht in 1729.
Diezelfde Société du Caveau publiceerde publiceerde een verzameling liederen, La femme / par les membres du Caveau, dat gezongen werd tijdens hun Banquet d’été op 21 juni 1862.
Elke gast trok toen op voorhand een lichaamsdeel, schreef er een lied over en zong dit tijdens het diner. Het resultaat van die goguette: een tekst die bol staat van seksisme en heterocisnormativiteit.

Mélina Ghorafi zette dit idee op zijn kop door schrijf- en zangworkshops te organiseren met vrouwen en queer personen – lichamen die onderdrukt worden binnen patriarchale structuren – om een Gogaytte te creëren waarin we onze eigen lichamen bezingen, in onze eigen termen.
Tijdens de workshops nodigde het duo T2T de deelnemers*ensters uit om culinair te verkennen hoe voeding zich verhoudt tot gender. Ze bedachten recepten die elk op een andere manier de stem beïnvloeden. Ze experimenteerden met manieren om de stem te denken, te gebruiken en te versterken – onder andere via ingrediënten die hormoonspiegels beïnvloeden.
Tijdens de publieke performance worden toeschouwers*sters uitgenodigd om mee te doen aan de Gogaytte door samen deze drankjes te bereiden, terwijl ze luisteren naar de liedjes die tijdens de workshops zijn gecomponeerd. Het evenement wordt afgesloten met een gezamenlijke degustatie.